|
Το 1984,
παρουσιάζοντας τον
Macintosh, δήλωσε:
«Στον κλάδο μας υπήρξαν
μόνο δύο
προϊόντα-ορόσημα: το
Apple II το 1977 και το
IBM PC το 1981. Σήμερα
παρουσιάζουμε το τρίτο
μεγάλο ορόσημο: τον
Macintosh».
Το 2007,
κατά την αποκάλυψη του
iPhone, είπε:
«Σήμερα παρουσιάζουμε
τρία επαναστατικά
προϊόντα: ένα widescreen
iPod με οθόνη αφής, ένα
επαναστατικό κινητό
τηλέφωνο και μια
πρωτοποριακή συσκευή
διαδικτυακής
επικοινωνίας… Δεν
πρόκειται για τρεις
διαφορετικές συσκευές.
Είναι μία συσκευή. Και
λέγεται iPhone».
Ακόμη
και στην εμβληματική
ομιλία αποφοίτησης στο
Stanford το 2005,
ξεκίνησε λέγοντας:
«Σήμερα θέλω να σας
διηγηθώ τρεις ιστορίες
από τη ζωή μου. Αυτό
μόνο. Τρεις ιστορίες».
Λιγότερο
γνωστό, αλλά εξίσου
χαρακτηριστικό, είναι
ότι χρησιμοποίησε το
ίδιο μοτίβο και στην
παρουσίαση του πρώτου
iPod το 2001:
«Υπάρχουν τρεις μεγάλες
καινοτομίες στο iPod. Ας
τις εξετάσουμε μία προς
μία».
Και όχι,
δεν πρόκειται για
υπερβολή ή μύθο. Ακόμη
και η επιλογή οικοσκευής
ακολουθούσε την ίδια
λογική. Στη βιογραφία
Steve Jobs
(2011), ο Walter
Isaacson μεταφέρει τα
λόγια του Jobs για το
πώς η οικογένειά του
αποφάσισε ποιο πλυντήριο
θα αγοράσει:
— Μας
ενδιέφερε περισσότερο ο
χρόνος πλύσης: μία ώρα ή
μιάμιση;
— Μας ενδιέφερε τα ρούχα
να βγαίνουν πιο μαλακά
και να διατηρούνται
περισσότερο;
— Μας ενδιέφερε να
καταναλώνουμε το ένα
τέταρτο του νερού;
«Συζητούσαμε αυτά τα
τρία ζητήματα σχεδόν
κάθε βράδυ στο τραπέζι
για περίπου δύο
εβδομάδες», θυμόταν.
Η
«ανατροπή» του Jobs
Ο
Κανόνας του 3 λειτουργεί
—ας το πούμε— για τρεις
βασικούς λόγους.
Πρώτον,
οι τριάδες αποτελούν
απλά και εύκολα
αναγνωρίσιμα μοτίβα.
Δεύτερον, το τρία είναι
περίπου το μέγιστο
πλήθος διαφορετικών
στοιχείων που οι
περισσότεροι άνθρωποι
μπορούν να συγκρατήσουν
μετά από μία μόνο
έκθεση.
Και τρίτον, οι τριάδες
υποδηλώνουν κίνηση και
εξέλιξη· δημιουργούν
αίσθηση προόδου.
Ωστόσο,
εδώ εμφανίζεται η
χαρακτηριστική «jobsική»
ανατροπή. Αν εξετάσει
κανείς προσεκτικά πολλές
από τις περίφημες
ομιλίες του τύπου «εδώ
είναι τα τρία πράγματα»,
θα διαπιστώσει ότι… δεν
ήταν πάντα τρία.
Κάποιες
φορές ήταν δύο. Άλλες
πέντε. Άλλες δεκάδες.
(Ναι, κι αυτό μετράει.)
Το
«τρία» δεν λειτουργούσε
ως αυστηρός αριθμητικός
κανόνας, αλλά ως
ρητορικό εργαλείο. Ήταν
ένα πλαίσιο που επέτρεπε
στον Jobs να μετατρέπει
σύνθετες ιδέες σε κάτι
κατανοητό και ελκυστικό.
Στην ουσία, το κρίσιμο
δεν ήταν ο αριθμός, αλλά
η δομή της σκέψης — και
αυτό ήταν κάτι που ο
Steve Jobs κατείχε σε
βάθος.
|
